Welkom in de bladmuziekwinkel van Stretta Music

Ontdek de wereld van de muziek!

In de Stretta online shop vindt u gemakkelijk de bladmuziek die u zoekt. Of u nu via de Snelstart, door Alle bladmuziek bladert of uw gewenste titel in het zoekveld invoert – talrijke combineerbare zoekfilters maken het voor u gemakkelijk om te vinden wat u zoekt.

Of het nu gaat om pianoscholen voor kinderen, koormuziek voor de Pinkster, tango’s voor strijkkwartet, lichte verjaardagsserenades voor meerdere blokfluiten, kerstliederen voor harmonieorkest of Franse orgelmuziek uit de Romantiek – er zijn geen grenzen aan de filtermogelijkheden! De zoekresultaten kunnen ook worden gesorteerd op populariteit, prijs, levertijd of nieuwigheden.

Heeft u vragen? Wij helpen u graag verder!

Gedetailleerde beschrijvingen met alle relevante informatie en bladmuziek en geluidsvoorbeelden maken het voor u gemakkelijker om over een bepaald artikel te beslissen. Als u nog vragen heeft, zal het Stretta team deze graag beantwoorden.

Zodra je een artikel hebt gekozen, zijn er verschillende betaalmethodes beschikbaar en ontvang je je bladmuziek binnen de aangegeven levertijd. Wij hebben een groot aantal artikelen op voorraad. We verzenden deze – met bestelling tot 17 uur (Mo.-Fr., zaterdag tot 11 uur) – op dezelfde dag!

Stretta in een oogopslag

  • alle bladmuziek uit de klassieke muziek, jazz, pop en alle andere genres
  • gedetailleerde artikelbeschrijvingen met bladmuziek en geluidsvoorbeelden in de winkel
  • diverse zoek- en filtermogelijkheden
  • persoonlijk advies van ervaren muzikanten
  • veel titels op voorraad; snelle levering
  • zeer redelijke verzendkosten

Drie eeuwen muziekgeschiedenis: De uitgeverij Breitkopf & Härtel

Het begon allemaal met een huwelijk: op 24 januari 1719 trouwt de boekdrukker Bernhard Christoph Breitkopf in de drukkersfamilie Müller in Leipzig en neemt het bedrijf – na meedere feestdagen – op 27 januari over. Deze dag staat in ieder geval in de bedrijfskroniek vermeld als oprichtingsdatum van de uitgeverij Breitkopf & Härtel, die daarmee kan worden beschouwd als de oudste muziekuitgeverij ter wereld. Vertaald met www.DeepL.com/Translator

De bewogen geschiedenis van de uitgeverij weerspiegelt aan de ene kant de geschiedenis van de tijd en de muziek van de laatste drie eeuwen - oorlog, verwoesting en de verdeeldheid van Duitsland heeft diep ingegrepen in het lot van de uitgeverij en haar medewerkers - en aan de andere kant toont het ons de snelle mediaveranderingen die in deze 300 jaar hebben plaatsgevonden.

Bepalende invloed op de geschiedenis van de Europese muziek

“Een zeer aangename en voor mij weldadige verbinding, waar ik naartoe kwam, was die met het huis van Breitkopf. Bernhard Christoph Breitkopf, de eigenlijke stichter van de familie, die als arme drukkerijassistent naar Leipzig was gekomen, leefde nog steeds en woonde in de “Goldener Bär”, een respectabel gebouw aan de Neuen Neumarkt, samen met Gottsched als zijn huisgenoot.”

Met deze woorden herinnert de toenmalige Leipzigse student Johann Wolfgang Goethe, een vriend van de zonen van de familie Breitkopf, zich de ogenschijnlijk zeer stimulerende sfeer in de “Goldener Bär” - die de uitgeverij vandaag de dag nog steeds gebruikt als haar wapen. In dit voorouderlijk huis van zowel de familie als het bedrijf leefde ook de literaire theoreticus Johann Christoph Gottsched een van de meest invloedrijke figuren uit de tijd van de Verlichting.

Nadat de advocaat Gottfried Christoph Härtel zich bij de directie van de uitgeverij had aangesloten, werd deze wens tot discussie openbaar gemaakt: door de oprichting van de Allgemeinen musikalischen Zeitung, die tot ver in de 19e eeuw een bepalende invloed had op de burgerlijke muzikale opinie. Een 17-delige uitgave van de werken van Wolfgang Amadeus Mozart werd eveneens uitgegeven vanaf 1798, zeven jaar na de dood van de componist. In de tweede helft van de 19e eeuw begint eindelijk het tijdperk van de “Complete Editions”, de werken van Johann Sebastian Bach, Beethoven, Mozart, Schubert, Mendelssohn, Schumann en anderen worden voor het eerst gepubliceerd met de wetenschappelijke claim en het doel van volledigheid.

Het canon van meesterwerken - uit de barok, Weens classicisme en de romantiek - die het muziekleven tot op de dag van vandaag vorm heeft gegeven, is in niet geringe mate terug te voeren op de activiteiten van de uitgeverij Breitkopf und Härtel.

„...ik kan en zal er geen lagere vergoeding voor accepteren!“

Beginnend met Ludwig van Beethoven, hebben Breitkopf en Härtel tijdens hun leven altijd veel belangrijke componisten getekend - en zet deze traditie tot op de dag van vandaag voort met uitstekende componisten van Nieuwe Muziek zoals Helmut Lachenmann, Hans Zender, José María Sánchez-Verdú, Isabel Mundry of Adriana Hölszky.

De traditionele cultuur van conversatie en discussie bij Breitkopf en Härtel, die in het begin werd genoemd, is ook terug te vinden in de correspondentie tussen de uitgeverij en haar componisten - een vaak onderschatte bron van muziekgeschiedenis, maar ook een uiterst amusante lectuur door het veelvuldig gekibbel over de vergoeding. In het geval van Beethoven zijn de brieven online in het originele manuscript te lezen; de correspondentie met Clara Schumann en Ferrucio Busoni zijn in boekvorm beschikbaar.

300 Jahre Breitkopf & Härtel

Een feestelijk jaar vol oude en nieuwe muziek

Op de Jubileumpagina van Breitkopf und Härtel vindt u niet alleen een gedetailleerde en rijk geïllustreerde bedrijfskroniek - een spannende uitstap door 300 jaar muziek en hedendaagse geschiedenis - maar ook een overzicht van de talrijke concerten, tentoonstellingen en symposia over het jubileumjaar 2019.

Wanneer kunst en leven samengaan

Ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van het overlijden van Hector Berlioz op 8 maart.

Zum 150. Todestag von Hector Berlioz

Als het onderwerp van een roman of de plot van een film was, zou men het volgende verhaal als een beetje overdreven beschouwen: Een jonge Parijse componist kijkt naar Shakespeare’s Hamlet in het theater en wordt ongelukkig verliefd op de actrice van Ophelia. Hij schrijft haar talloze brieven, die onbeantwoord blijven, huurt zich in haar buurt in en reageert, dicht bij de waanzin, uiteindelijk met de compositie van een symfonie, waarop hij de titel “Episodes from the Life of an Artist” geeft en die hij zin voor zin ondersteunt met een gedetailleerd programma: De held van deze symfonie vergiftigt zichzelf uit minachting en valt in gruwelijke visioenen waarin hij zijn geliefde doodt, leidt tot de geluiden van een gruwelijke mars naar de steiger en wordt begraven door heksen en duivels op een Walpurgisnacht.

Tenslotte luistert de actrice naar een uitvoering van de symfonie, beseft dat het over haar gaat, wordt voorgesteld aan de componist - en kort daarna trouwen beiden...

Een overdreven verhaal? Maar waar! Het gebeurt in de jaren ’20 en ’30 van de 19e eeuw. De jonge componist, voor wie de grenzen tussen kunst en werkelijkheid steeds vager worden, heet Hector Berlioz, de Ierse actrice die hem inspireert, Harriet Smithson; en het werk waarin Berlioz zijn obsessie met de onbereikbare minnaar muzikaal tot uitdrukking brengt is de Symphonie fantastique.

Wie dit werk uit 1830 vandaag de dag hoort, verbaast zich telkens opnieuw over zijn moderniteit, zijn ongebruikelijke vorm (een motief dat “idée fixe” wordt genoemd, doordringt in talloze variaties, soms flatterend, soms sarcastisch in expressie, alle vijf delen) en de gewaagdheid van de orkestratie - bijvoorbeeld, de snaren imiteren het ratelen van skeletten met het strijkstokhout.

Met dit werk, slechts drie jaar na Beethovens dood, toont Berlioz een van de mogelijke manieren waarop men na Beethoven nog steeds symfonieën kan schrijven: de weg van programma muziek, die Franz Liszt, Richard Strauss, Gustav Mahler - en op zijn eigen manier Richard Wagner - ook zullen nemen.

Minder bekend is dat Berlioz Lélio ou Le Retour à la vie, een voortzetting van de “Symphonie fantastique” schreef; hij wilde beide werken na elkaar uitvoeren. “Lélio” is een experimentele mix van de genres melodrama, ballad begeleid door piano en koorsymfonie.

Slechts drie jaar na de première arrangeerde Franz Liszt, getuige van het huwelijk van Berlioz, een zeer virtuoze pianotranscriptie van de “Symphonie fantastique”. Tot op heden zijn er bewerkingen voor orgel, blaasorkest, variabel ensemble en een gemakkelijk speelbare pianoversie.

Er zijn dus veel mogelijkheden om dit en andere werken van Hector Berlioz in het jaar van zijn 150ste sterfjaar te (her)ontdekken en om deze romantische en toekomstgerichte componist, die ook een lezenswaardige muziekcriticus en schrijver was, (beter) te leren kennen. Een onschatbare hulp is de Berlioz website, het resultaat van jarenlang vrijwilligerswerk van twee Berlioz liefhebbers.

Jubilea 2019

Jubilea 2019

“De beste manier om Mozart te eren zou zijn om zijn muziek een jaar lang niet te spelen!”

Zo klonk een paniekerige uitspraak in het Mozartjaar 2006. In feite dreigt de viering van het jubileum van componisten altijd te ontaarden in een commercieel evenement – hoe prominenter de naam, hoe meer.

Anderzijds biedt een jubileumjaar steeds de mogelijkheid om minder bekende of zelfs grotendeels vergeten componisten te herontdekken en hun werk op de proef te stellen. De belangstelling voor zo'n herontdekking overstijgt in het ideale geval de bijzondere gebeurtenissen van het herdenkingsjaar en verrijkt het repertoire met het ene of andere ten onrechte vergeten werk.

Na het zeer gevarieerde jaar 2018 met de ronde verjaar - en overlijdensdagen van Gioachino Rossini, Claude Debussy en Leonard Bernstein – en nog voor de feestelijke viering van de 250ste verjaardag van Beethoven in 2020 – het volgende mega grote event wat op de plank staat – ontbreken nog belangrijke namen op de festivalagenda’s voor 2019. Om zo meer onbekende – en hopelijk spannende – stukken kunnen worden (her)ontdekt.

Buiten vakkundige kringen zijn de namen Johann Rosenmüller en Barbara Strozzi – één van de weinige vrouwelijke componisten van de 17e eeuw, eerder onbekend. Bijde vieren ze hun 400ste verjaardag in 2019.

Evenmin zijn de werken van Roman Haubenstock-Ramati of Mieczysław Weinberg algemeen bekend geworden, die beide 100 jaar geleden geboren zijn. Vooral in zijn geboortestad Augsburg herinnert men aan de 300ste verjaardag van Leopold Mozart, die zo de kans krijgt om gezien te worden als componist en niet alleen als de strenge vader van Wolfgang Amadeus.

Tot slot hebben ook de vrienden van de lichtere muze dit jaar geluk, want de twee vaders van de operette – Jacques Offenbach en Franz von Suppé zijn 200 jaar geleden geboren, en kunnen misschien op een geheel nieuwe manier herontdekt worden, los van hun bekende werken.

De drie belangrijkste jubila van 2019 zijn gelijk drie bijzondere gevallen: Clara Schumanns ook voor amateurs toegankelijke liederen en Symphonie fantastique – en het compositorische werk van Hans Pfitzner wordt nog steeds door discussie’s over zijn rol in het nationaal-socialisme overschaduwd.

Op deze plek stellen wij in de loop van het komende jaar alle jubilarissen met hun muziek nog gedetailleerder aan u voor – onze aanbeveling luidt dus om regelmatig langs te komen.